Unia Europejska chce 11 pojemników na odpady. Ekologia czy absurd?

W opublikowanym 13 stycznia 2026 r. raporcie jednostki badawczej Komisji Europejskiej – Joint Research Centre (JRC) – zaproponowano zharmonizowanie zasad segregacji odpadów w całej Unii Europejskiej. Zmiany mają związek z nowym rozporządzeniem PPWR (Packaging and Packaging Waste Regulation), które wejdzie w życie 12 sierpnia 2026 r.

Choć oficjalnym celem jest uproszczenie systemu i zwiększenie poziomu recyklingu, propozycja JRC wzbudza niemałe kontrowersje. Obecne 4 pojemniki na odpady miałyby zostać zastąpione aż 11 nowymi frakcjami, do których trafiałyby odpady oznaczone ujednoliconymi etykietami obowiązującymi w całej UE.

Według założeń każdy typ opakowania miałby własne, precyzyjnie określone miejsce. W teorii ma to zwiększyć skuteczność recyklingu, w praktyce jednak wielu krytyków wskazuje na kuriozalny poziom skomplikowania systemu, który może okazać się nie do wdrożenia w codziennym życiu mieszkańców – szczególnie w blokach i małych mieszkaniach.

Zamiast realnego uproszczenia, mieszkańcy mieliby zmierzyć się z lasem pojemników, nowymi symbolami i kolejnymi obowiązkami, a odpowiedzialność za powodzenie reformy ponownie zostałaby przerzucona na obywateli. Tymczasem w wielu krajach UE infrastruktura recyklingowa wciąż nie nadąża za ambicjami unijnych regulacji.

Nie bez znaczenia są również koszty – nowe pojemniki, zmiany w systemach odbioru odpadów oraz kampanie informacyjne to wydatki, które finalnie poniosą samorządy i mieszkańcy. Pojawia się pytanie, czy ekologia oparta na biurokratycznych schematach i nadregulacji rzeczywiście przyniesie oczekiwane efekty.

Krytycy podkreślają, że zamiast mnożyć frakcje i komplikować segregację, Unia powinna skupić się na odpowiedzialności producentów, realnym recyklingu i ograniczaniu ilości odpadów u źródła. W przeciwnym razie ambitna reforma może stać się kolejnym przykładem oderwanej od rzeczywistości polityki ekologicznej.