Kupa za kupą - dlaczego nie sprzątamy po psach?

Zimą problem psich odchodów staje się szczególnie widoczny i problematyczny. Na białym śniegu każda psia kupa rzuca się w oczy jak znak braku odpowiedzialności jej właściciela. Na wąskich, oblodzonych ścieżkach nie da się ich po prostu ominąć, każdy krok to walka o utrzymanie równowagi, a jeden fałszywy krok może skończyć się wdepnięciem w nieczystości albo groźnym poślizgnięciem. To nie jest drobna niedogodność, lecz realne zagrożenie, zwłaszcza dla dzieci, osób starszych i rodziców z wózkami. Trudno mówić o miłości do zwierząt, gdy brakuje elementarnego szacunku do innych ludzi i do wspólnej przestrzeni. Zostawianie po sobie psich odchodów to nie niewinny brak czasu, lecz świadome przerzucanie problemu na innych ludzi. I trudno zrozumieć, dlaczego osoby deklarujące miłość do zwierząt nie potrafią wykazać się elementarną odpowiedzialnością i sprzątać po swoich pupilach.

Sprzątanie po własnym psie nie jest uprzejmością ani dobrą wolą, to elementarny obowiązek i wyraz szacunku wobec innych mieszkańców. Jeśli decydujesz się na zwierzę, bierzesz odpowiedzialność nie tylko za nie, ale także za przestrzeń, z której korzystamy wszyscy.

Zabierz woreczek. Schyl się. Posprzątaj!

To naprawdę nie wymaga wysiłku, a brak tej prostej czynności mówi więcej o człowieku niż o jego psie.