W odpowiedzi spółki AHP dotyczącej niebezpiecznego zdarzenia przy sztumskim szpitalu czytamy o „nagłych i bardzo trudnych warunkach zimowych ”, które w krótkim czasie, znacząco utrudniły funkcjonowanie wielu obszarów miasta". Podkreślane są również obowiązujące procedury zimowego utrzymania terenu oraz działania mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa i drożności ciągów komunikacyjnych na terenie placówki. A w obliczu dynamicznie zmieniającej się sytuacji pogodowej niezwłocznie uruchomiono dodatkowe działania interwencyjne. Problem polega jednak na tym, że fakty stoją w sprzeczności z tymi zapewnieniami.

W praktyce, w kluczowym momencie podjazd do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego okazał się nieprzejezdny. Jak już informowaliśmy, karetka pogotowia dwukrotnie nie mogła podjechać pod Szpitalny Oddział Ratunkowy w Sztumie. To sytuacja skrajnie niebezpieczna, stwarzająca realne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów. Trudno ją usprawiedliwiać wyłącznie intensywnością opadów śniegu, zwłaszcza że ostrzeżenia meteorologiczne były wydawane z wyprzedzeniem i jasno wskazywały na ryzyko paraliżu komunikacyjnego.

Co więcej, z naszych ustaleń wynika, że sprzęt do odśnieżania pojawił się dopiero po wystąpieniu niebezpiecznej sytuacji, a nie w ramach działań zapobiegawczych. Jeszcze bardziej wymowne jest to, że dopiero następnego dnia teren szpitala ponownie odśnieżali funkcjonariusze Zakładu Karnego w Sztumie, co rodzi pytania o wcześniejszą organizację zimowego utrzymania jednego z najważniejszych obiektów w powiecie. Spółka tłumaczy się dynamicznie zmieniającą się sytuacją pogodową i uruchomieniem „dodatkowych działań interwencyjnych”. Tyle że SOR nie jest zwykłym parkingiem ani boczną ulicą, to miejsce, do którego dostęp musi być zapewniony bez względu na warunki pogodowe, bo w takich momentach liczą się minuty, a czasem sekundy.

Minuty, które mogą decydować o życiu

W medycynie ratunkowej czas ma kluczowe znaczenie. Kilka minut opóźnienia może przesądzić o zdrowiu, a nawet życiu pacjenta. Tymczasem w Sztumie doszło do sytuacji, w której pojazd ratunkowy nie mógł dotrzeć do SOR z powodów czysto organizacyjnych związanych z utrzymaniem infrastruktury.

Warto też przypomnieć, że teren szpitala należy do Starostwa Powiatowego, co oznacza, że odpowiedzialność nie spoczywa wyłącznie na zarządcy placówki. Dlatego z pytaniami o nadzór, procedury i realne działania zwrócimy się zarówno do Starostwa Powiatowego, jak i do Narodowego Funduszu Zdrowia, który finansuje świadczenia i wymaga zapewnienia odpowiednich warunków ich realizacji.

Bo jeśli mimo zapowiadanych opadów, obowiązujących procedur i rzekomo „bieżących działań” karetka nie może dojechać do SOR, to mamy do czynienia nie z kaprysem pogody, lecz z poważnym systemowym zaniedbaniem.

I to prowadzi do zasadniczego pytania: czy naprawdę musimy czekać na tragedię, aby ktoś wyciągnął wnioski i potraktował bezpieczeństwo pacjentów jako absolutny priorytet?