13 kwietnia obchodzimy 86. rocznicę Zbrodnia Katyńska, jednej z najtragiczniejszych kart w historii Polski XX wieku. 5 marca 1940 roku Biuro Polityczne KC WKP(b) podjęło decyzję o likwidacji polskich jeńców wojennych, przetrzymywanych w obozach na terenie Związku Sowieckiego. Decyzja ta zapadła bez przedstawienia zarzutów, aktu oskarżenia czy jakiejkolwiek procedury prawnej. Już 3 kwietnia 1940 roku rozpoczęto likwidację obozu w Kozielsku. Przetrzymywani tam oficerowie Wojska Polskiego zostali zamordowani w lesie katyńskim. W kolejnych tygodniach podobny los spotkał jeńców z innych obozów, oficerów ze Starobielska rozstrzeliwano w Charkowie, a policjantów z Ostaszkowa w Kalininie. Egzekucje przeprowadzane przez NKWD miały miejsce także w innych miastach, m.in. w Chersoniu, Kijowie i Mińsku.

Świat dowiedział się o zbrodni 13 kwietnia 1943 roku, kiedy w Berlinie ogłoszono informację o odkryciu masowych grobów polskich oficerów w Katyniu. Przez dziesięciolecia prawda o sprawcach była jednak fałszowana i ukrywana. Oficjalne potwierdzenie odpowiedzialności sowieckiego NKWD nastąpiło dopiero po 50 latach. W 2007 roku Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił 13 kwietnia Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej, jako symboliczny dzień hołdu dla tysięcy ofiar.

Z okazji tegorocznej rocznicy Instytut Pamięci Narodowej przygotował w całej Polsce liczne wydarzenia upamiętniające. W programie znajdują się m.in. uroczystości rocznicowe, wystawy, spotkania edukacyjne oraz działania skierowane do młodzieży. Pamięć o ofiarach Zbrodni Katyńskiej pozostaje ważnym elementem narodowej tożsamości i przestrogą przed skutkami totalitaryzmu. To także zobowiązanie do pielęgnowania prawdy historycznej i oddania należnego hołdu tym, którzy zginęli bez sądu i wyroku.